കാവ്..
നമസ്തെ..... ഇത് കാവാണ്....പാലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധം മന്ദമാരുതനിലൂടെ ഒഴുകിപ്പരക്കുന്നു. ഇവിടമാകെ ചെമ്പകപ്പൂവിന്റെയും വാകപ്പൂവിന്റെയും അഭൗമസുഗന്ധം! പച്ചപ്പുകളുടെ ഇടയില് നിന്നൊരു കുയില്പ്പെണ്ണിന്റെ പാട്ട്…. ഉപ്പന്റെ നിലവിളി! ചെറുകാറ്റില് ആടിയുലയുന്ന വൃക്ഷലതാദികളുടെ മര്മ്മരം ആസ്വദിച്ച് ഇളകിപ്പറക്കുന്ന പക്ഷികളുടെ കലപില ശബ്ദം… ഇത് കാവാണ്. പല തരത്തിലുള്ള മരങ്ങളും വള്ളിപ്പടര്പ്പുകളും യഥേഷ്ടം നിറഞ്ഞുവളരുന്ന സാക്ഷാല് കാവ്. കേരളത്തില് കാവുകള്ക്കുള്ള പ്രാധാന്യവും പ്രസക്തിയും അവാച്യമാണ്. പണ്ടുതൊട്ടേ ഇവിടെ കാവുകള് ഉണ്ട്. അപ്പനപ്പൂപ്പന്മാര് പ്രകൃതിഭംഗിയെ അഗാധമായി പ്രണയിച്ചിരുന്നു. കാവുകളിലെ ഹരിതാഭയെ ആരാധനയോടെ കണികണ്ടുണരുകയും തൊഴുതു വന്ദിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പൂര്വ്വികന്മാര് വൃക്ഷസഞ്ചയത്തിനു വിളക്കുവെച്ചവരാണ്. അവര്ക്കറിയാം, അവിടന്നാണ് പ്രാണവായു പ്രദാനം ചെയ്യുന്നതെന്ന്. കാവുകള്ക്ക് ദിവ്യത്വം കല്പ്പിച്ചതെന്നാണ്? ദൈവിക പരിവേഷം ചാര്ത്തിയതാരാണ്? അറിയില്ല. ആര്ക്കുമറിയില്ല. എന്തായാലും കാലാന്തരത്തില് കാവുകള് വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. സര്പ്പക്കാവെന്നും യക്ഷിക്കാവെന്നുമൊക്കെ കാവുകള്ക്കു പേരുവീണു. ത...